Tędy pojedzie Chorzowski Rajd Rowerowy

Chorzowianin 2018-09-11 | Komentarzy: 0
"Tak powstawało miasto" - pod takim hasłem 16 września przejedzie przez miasto 2. Chorzowski Rajd Rowerowy. Wspólny przejazd rozpocznie się o 15.00 przy gmachu Urzędu Miasta.
Tędy pojedzie Chorzowski Rajd Rowerowy

Podczas rajdu rowerzyści zwiedzą 11 miejsc związanych z historią Chorzowa.

Miejski Dom Kultury „Batory”

Budynek MDK „Batory” wzniesiony został w końcu XIX wieku. Początkowo pełnił funkcję lokalu rozrywkowego i gościńca. W 1919 r. obiekt wszedł w majątek parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i stał się siedzibą Katolickiego Domu Związkowego. Od 1946 r. w budynku działał Zakładowy Dom Kultury huty „Batory”. W 1995 r. budynek przejęło miasto, które utworzyło Miejski Dom Kultury „Batory”.

Gmach Urzędu Miasta

Pierwszy budynek ratusza wzniesiony w 1876 r.- w stylu historycznym, z elementami neorenesansowymi i manierystycznymi. W latach 1927-1929 gmach został gruntownie przebudowany. W 1927 r. dobudowano skrzydło ratusza z narożną wieżą z zegarem i herbem miasta, w której znajduje się wejście główne do budynku. Budynkowi nadano surowy i prosty styl funkcjonalizmu w duchu modernizmu. W roku 1941 w strefie poddasza nadbudowano dodatkowe piętro. Na uwagę zasługują okna sali posiedzeń Rady Miasta, w których zamontowane są witraże z lat 30. XX wieku autorstwa Jana Piaseckiego. Wieża ratusza zdobiona jest herbem miasta. Od sierpnia 1998 r. z wieży ratusza rozlega się hejnał miasta.

Szyb Prezydent

O dawnym, przemysłowym charakterze miasta przypomina nam m.in. zabytkowa wieża Szybu „Prezydent” i kompleks „Sztygarka”.  Żelbetowa wieża wybudowana została w latach 1929-1933 przez spółkę węglową „Skarboferm”. Kompleks obiektów kopalnianych składał się z budynku maszyny wyciągowej z silnikiem elektrycznym oraz budynku sortowni, w którym za pomocą systemu przenośników, sit i rusztów węgiel był sortowany. Wieża wyciągowa ma wysokość 42,5 m. Pierwotnie szyb ten nosił nazwę „Wielki Jacek”. Nazwa została zmieniona w 1937 r. na Szyb „Prezydent” na cześć prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego, który w latach 1922–1926 kierował Państwową Fabryką Związków Azotowych w Chorzowie.

Schron dowodzenia bojowego w Parku Redena

To jedyny tego typu obiekt w kraju. Wybudowany w 1938 r. był strategicznym punktem na mapie militarnej przedwojennej Polski. Mieścił się tu sztab dowódczy Obszaru Warownego „Śląsk”. Schron posiada dwie kondygnacje połączone schodkami, a nie drabinką, co należy do rzadkości w tego typu obiektach. Wyposażony był jedynie w jeden ręczny karabin maszynowy. Obiekt był specjalnie maskowany, posiadał zasilanie elektryczne i instalację wentylacyjną wszystkich pomieszczeń. Z tego obiektu podczas kampanii wrześniowej 1939 r. wychodziły rozkazy dla poszczególnych oddziałów fortecznych linii umocnień. Po kampanii wrześniowej schron zamieniono m.in. na pomieszczenia przeciwlotnicze.

Plac Powstańców Śląskich

Pomnik Powstańca Śląskiego zaprojektowany został przez Henryka Goraja i Tadeusza Ślimakowskiego, natomiast plac z sześcioma pylonami zaprojektował Adam Lisik. Rzeźba stojąca na wysokim cokole przedstawia powstańca, działacza społecznego i kowala – Juliusza Ligonia. Monument odsłonięty został 1 września 1971 r. w 32. rocznicę agresji Niemiec hitlerowskich na Polskę oraz z okazji 50. Rocznicy III Powstania śląskiego. Daty poszczególnych trzech zrywów powstańczych umieszczone zostały na trzech pylonach.

Kościół pw. św. Józefa

Kamień węgielny pod świątynię poświęcono w 1904 r., budowa zakończona została w 1907 r. W tymże roku kościół został poświęcony przez księdza dziekana Wiktora Schmidta z Katowic, natomiast kanoniczne erygowanie parafii nastąpiło 9 stycznia 1913 r. Kościół św. Józefa to trójnawowa neoromańska świątynia, na planie krzyża łacińskiego, z transeptem i mocno rozbudowanym prezbiterium. Pod prezbiterium znajduje się krypta. Zewnętrzna absyda zamykająca prezbiterium zwieńczona jest ślepym krużgankiem z rzędem arkadek z kolumienkami. Fasadę kościoła stanowi wysoka na 51 m wieża z zegarem. Piękne wnętrze kościoła, z detalami rzeźbiarskimi, zaprojektowane zostało przez Josefa Smitza.

Park „Amelung”

Kompleks stawów Amelung – zespół stawów powstałych po wyrobiskach szybu Kopalni „Król”, który stał w tej okolicy przed 1870 r. Szyb nosił imię Karla Gustawa Amelunga (1818-1866), który był dyrektorem Wyższego Urzędu Górniczego we Wrocławiu i z ramienia tego urzędu prowadził wizytacje kopalń górnośląskich. Teren w 2008 r. został zrekultywowany. Wybudowano wówczas kompleks domów szeregowych wielorodzinnych, które również przyjęły nazwę Amelung.

Starochorzowski Dom Kultury

Budynek, znajdujący się przy ul. Siemianowickiej 59, wzniesiony został w 1904 r. - w stylu historycznym   z elementami neoromańskimi. Pierwotnie obiekt ten był gospodą, do której w późniejszym czasie dobudowano scenę i założono w nim Katolicki Dom Związkowy. W latach 1948–1994 w budynku działał Zakładowy Dom Kultury „Azoty”. Następnie prowadzenie placówki przejęło miasto, tworząc Starochorzowski Dom Kultury. W dużej sali widowiskowej warto zwrócić uwagę na ogromnych rozmiarów żyrandol, wykazujący cechy secesji.

Park Róż

Założony w latach 1926-1930, na powierzchni około 10 ha. W centralnym punkcie parku w 1979 r. odsłonięto rzeźbę autorstwa Andrzeja Szczepańca, przedstawiającą Matkę z Dzieckiem. Na terenie parku znajdują się dwa stawy - Duży i Mały Leopold. Są one pozostałością dawnej kopalni piaskowej (stąd nazwa pobliskiej ulicy: Piaskowa).

Plac św. Jana

Jest jednym z najstarszych historycznych miejsc miasta. Łącząc się z ul. Bożogrobców, tworzy z nią charakterystyczną dla dawnej wsi ulicówkę. Zabudowa wokół placu, prócz zachowanej częściowej starej zabudowy chłopskiej, to kamienice czynszowe z początku XX wieku. Nazwa placu nawiązuje do figury św. Jana Nepomucena z 1898 r. Projekt opracował znany królewskohucki budowniczy Franciszek Wieczorek. Kapliczka stanęła w miejscu prezbiterium dawnego prowizorycznego kościółka, który pełnił funkcję sakralną w czasie budowy obecnego kościoła pw. św. Marii Magdaleny.

Młodzieżowy Dom Kultury

Pierwotnie działał tutaj Zakładowy Dom Kultury kopalni „Barbara–Wyzwolenie”, oddany do użytku w 1967 r. Na parterze jednopiętrowego budynku znajduje się duża sala widowiskowo-taneczna, na piętrze oraz w przyległych pokopalnianych budynkach wygospodarowano miejsce na spotkania kulturalne i rozrywkowe.

Od 1996 r. działa w tym miejscu Młodzieżowy Dom Kultury - placówka oświatowa, w której prowadzone są zajęcia dla dzieci i młodzieży, rozwijające ich zainteresowania i uzdolnienia artystyczne, sportowe i edukacyjne.

opracował Adam Lapski

Reklama:

Dyskusja:

Polityka plików "cookie"

Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie. Więcej informacji można znaleźć w polityce prywatności.